< Bir çoktur azalır; Çok birdir kavradım - Blogcu





Zamanı eskitiyorum

Şarkılar çöküyor üstüme

Kadehlere tutunuyorum

Sen geliyorsun aklıma

Tek başıma

Burada

Ben

Zamanı eskitiyorum.

 

 

21-008.2009

19:28

DOMATES

 

Düşüncelerim!

Üzgünüm ama

Siz bunu düşünemezsiniz!

Ben bu hikayeyi seyrediyorum şuan:

Bir domatesin hikayesini

Bir kırmızılı yeşillik,

Biraz mahzun gülümseme,

Biraz buğulu cam çekiciliği.

Çok dikkat ettiren

Ancak

Rahatlatıcı bir tarafı da olan.

Dikkat ederken huzursuz olur insan

Fakat

Yeşilliği huzur veriyor üstüne

Bu rahatsızlığın:

Huzursuzluk rahatsızlığının.

Yani

Döverken seviyor bu domates insanı

Yorarken enerji pompalıyor damarlarına

Yağmurun da çiseleyesi gelmiş

Düşüncelerim!

Değmeyin!

Değmeyin:

Benim,

Buğulu cam ardı domates seyrimin keyfine!

 

TOZLU SU

Yeni öğrendiğim düzineleri yazmayacağım bu defa.

Öğrendiğimi düşündüklerimi de söylemeyeceğim bu kağıda

Bu kağıda rafta tozlanmışlarını dökeceğim

Biraz silerek.

Tozu oluşturan deri parçalarımın

Derimi oluşturan su zerrelerinin silinişi olacak bu

Tozlar

Tozlar

Tozlar ya da sadece toz!

Ne silme ama

Oradakileri buna silme

Sildiklerini beri tarafa üfleme!

Yer değiştiren tozlar!

Tozlar!

Sadece toz ya da!

Sudan deriye

Deriden toza

Tozdan suya

Bir seyirlik tozlu su!

ÖLÜM ÇEKER

Ilık kitaplardan değilim ben

Sıcak sayfalarımda

Buzlanmış hayaller dans eder.

Soğuk nevale de değilim

Lakin

Sıcaklardan da pek hazzetmem

Ellerim terler!

Ilık kitaplardan değilim ben

Kaynar sularımdan sevgililerim

Terli sevişmelerim geçer.

Ilık sayfalardan değilim ben

Soğuk paragraflarımdan

Kaynar sevgililer geçer

Nemli sevişmelerim değer

Bazen

Oksitlenir anılarım

Pas çeker

Ölüm çeker.

 

ACILARIM


Acılarım benim:
Büyüdükçe eve dönen;
Hüznümün çocukları.
Çocuklarım benim:
Ben sizi yalnız kalmalarımda
Pek özlerim.
Gittiğinizde
Ardınızdan sizi:
Pek bir gözlerim.

« Önceki ::